Leo Malet books catalogue

31 items

Léo Malet (1909-1996) was a French writer and poet, author of numerous detective novels, including the series starring Nestor Burma, “Le Détective de choc”. More

Léo MALET was born on 7 March 1909 in Montpellier. He was orphaned at the age of three, after tuberculosis had struck much of his family. He was raised by his grandfather. He developed a taste for reading at an early age: he devoured popular illustrated novels and, from the age of nine, wrote short stories inspired by what he read. After graduating from school, the young Léo Malet preferred to skip school rather than go to university. At 15, he was a draper and then a bank clerk. He felt strongly attracted to the singers of Montmartre and the anarchist milieu. On 1 December 1925, he went to PARIS to join the anarchists there. He stayed at the Vegan Shelter on the rue de Tolbiac. He started out as a singer
at the cabaret "La Vache Enragée" in Montmartre. To survive, he washed bottles, made plaster tiles and then became secretary to a chanteur..., manager of a fashion store, extra in a film. In 1926, he led a bohemian life, was arrested for vagrancy and imprisoned. When he got out of prison, he tried to reach Montpellier by "taking the train without paying", but he failed and was thrown out of the train in Macon, where he managed to work in a brothel!! After that, Léo made many trips between Paris and Montpellier to "recover". In 1928, he met Paulette in Paris, who would become the woman of his life. Both affected by the crisis of the thirties, he became a newspaper seller. At this time, he joined the "surrealist" circles as a poet and regularly visited André Breton, Salvador Dali, Aragon etc.

In 1940, Paulette and Léo married Oscar. On 25 May 1940, Léo Malet was arrested for "threatening state security". After his release, he was captured by the Germans and sent to Stalag XB in Germany, between Bremen and Hamburg. He stayed there for 18 months. On his return, he met Louis Chavance by chance, who was then director of a detective collection at the publishing house Georges Ventillard. He asked him to write detective stories. His first novel was published in 1941 "Johnny Metal” signed under the pseudonym Franck Harding. In 1942, he moved to Chatillon, where his son Jacques was born on 13 July.

In 1943, he joined the publishing house SEPE and published the first investigation of NESTOR BURMA, "120 rue de la gare", a detective story that critics described as a "shattering shock that gives a new tone to this literary genre". Eight more novels by this 'détective de choc' were published.
In 1952, Léo went through a period of poverty. He worked as a packer at Hachette. The management of this publishing house asked him to write a detective novel for the "Prix du Quai des Orfèvres". He delivered "Enigme aux Folies-Bergère" but the prize was won that year by "Ne tirez pas sur l'inspecteur", the first book by GJ Arnaud!

After meeting Maurice Renault, who would be his literary agent for a long time, Léo Malet offered him the plan for a series of investigations of Nestor Burma, each taking place in one of the 20 arrondissements of Paris. Thus was born “Les Nouveaux Mystères de Paris", published by Robert Laffont. The title of the series came from Maurice Renault, a reference to the 19th century serials of Eugène Sue, Les Mystères de Paris. Malet promised to deliver a novel approximately every 2 months. From July 1954 to February, 15 volumes were published.
While searching for a location needed to write the sixteenth episode, Léo Malet is forced to move and falls into a depression. He would not write anything for 3 years. The 7th, 11th, 18th, 19th and 20th arrondissements are not included.

During this period he had a job 'editing texts' at Arthème-Fayard and then became a bouquiniste (second-hand bookseller) on the Quai de l'Hôtel-de-Ville, on the banks of the Seine. In 1966 he got a contract with 'Fleuve Noir' and wrote six more adventures of Nestor Burma plus the novel "Abattoir ensoleillél". Léo became embittered, he was called by some an "anarchist of law". From then on he would only write short articles.

In 1982, Jacques Tardi approached the author to ask for permission to make a comic strip of Nestor Burma. Leo Malet, who did not really like comic strips, was convinced when he saw the stories of Isabelle Avondrood, with their beautiful Parisian settings. Tardi made four albums (Brouillard au pont de Tolbiac (1982), 120, rue de la Gare (1988), Casse-pipe à la Nation (1996), M'as-tu vu en cadavre (2000) and two stories based on an original script; (Une gueule de bois en plomb (1990) and Du rififi à Ménilmontant, 2024). The series was continued by Emmanuel Moynot, Nicolas Barral and François Ravard. Published by Casterman.

Paulette died in 1981. Léo Malet joined her on March 3, 1996.

Automatic translation Click here for the original text

Hide original text

Léo MALET werd op 7 maart 1909 geboren in Montpellier. Hij raakte wees op driejarige leeftijd, nadat tuberculose een groot deel van zijn familie had aangetast. Hij werd opgevoed door zijn grootvader. Al vroeg kreeg hij de smaak van het lezen te pakken: hij verslond populaire geïllustreerde romans en schreef vanaf negenjarige leeftijd korte verhalen die geïnspireerd waren op wat hij las. Nadat hij zijn schooldiploma had behaald, gaf de jonge Léo Malet er de voorkeur aan om te spijbelen in plaats van naar de universiteit te gaan. Op 15-jarige leeftijd was hij stoffenverkoper en vervolgens bankmedewerker. Hij voelde zich sterk aangetrokken tot de zangers van Montmartre en het anarchistische milieu. Op 1 december 1925 ging hij naar PARIJS om zich bij de anarchisten daar te voegen. Hij verbleef in het Veganistische Opvangcentrum aan de rue de Tolbiac. Hij begon als zanger

bij het cabaret "La Vache Enragée" in Montmartre. Om te overleven spoelde hij flessen, maakte hij gipstegels en werd hij vervolgens secretaris van een chanteur…, manager van een modewinkel, figurant in een film. In 1926 leidde hij een bohemien-leven, werd hij gearresteerd wegens landloperij en opgesloten. Toen hij uit de gevangenis kwam, probeerde hij Montpellier te bereiken door " de trein te nemen zonder te betalen", maar dat mislukte en hij werd in Macon uit de trein gezet, waar hij erin slaagde om in een bordeel te gaan werken!! Daarna maakte Léo vele reizen tussen Parijs en Montpellier om "bij te komen". In 1928 ontmoette hij in Parijs Paulette, die de vrouw van zijn leven zou worden. Beiden getroffen door de crisis van de jaren dertig werd hij krantenverkoper. In deze tijd sloot hij zich aan als dichter bij de 'surrealistische' kringen en bezocht hij regelmatig André Breton, Salvador Dali, Aragon enz.

In 1940 trouwden Paulette en Léo met Oscar. Op 25 mei 1940 werd Léo Malet gearresteerd wegens ‘bedreiging van de staatsveiligheid’. Na zijn vrijlating werd hij door de Duitsers gevangengenomen en naar Stalag XB in Duitsland gestuurd, tussen Bremen en Hamburg. Daar verbleef hij 18 maanden. Bij zijn terugkomst ontmoette hij toevallig Louis Chavance, die toen directeur was van een detectivecollectie bij uitgeverij Georges Ventillard. Deze vroeg hem om detectiveverhalen te schrijven. Zijn eerste roman werd in 1941 gepubliceerd "Johnny Metal” ondertekend onder het pseudoniem Franck Harding. In 1942 verhuisde hij naar Chatillon, waar op 13 juli zijn zoon Jacques werd geboren.

In 1943 ging hij bij uitgeverij S.E.P.E. werken en publiceerde hij het eerste onderzoek van NESTOR BURMA, "120 rue de la gare", een detectiveverhaal dat de critici het boek omschreven als een "verpletterende schok die een nieuwe toon aan dit literaire genre geeft”. Er verschenen daarna nog 8 romans van deze ‘détective de choc’.

In 1952 maakte Léo een periode van armoede door. Hij werkte als inpakker bij Hachette. De directie van deze uitgeverij vroeg hem een detectiveroman te schrijven ter gelegenheid van de "Prix du Quai des Orfèvres". Hij leverde "Enigme aux Folies-Bergère" maar de prijs werd dat jaar gewonnen door "Ne tirez pas sur l'inspecteur", het eerste boek van G.J. Arnaud!

Nadat hij Maurice Renault had ontmoet, die lange tijd zijn literair agent zou zijn, bood Léo Malet hem het plan aan voor een reeks onderzoeken van Nestor Burma die elk plaats vinden in één van de 20 arrondissements van Parijs. Zo ontstonden “Les Nouveaux Mystères de Paris", uitgegeven door Robert Laffont. De titel van de serie kwam van Maurice Renault, een referentie naar de 19e eeuwse feuilletons van Eugène Sue, Les Mystères de Paris. Malet beloofd om ongeveer elke 2 maanden een roman af te leveren. Van juli 1954 tot februari verschenen er 15 delen.

Tijdens het zoeken naar een locatie die nodig is voor het schrijven van de zestiende aflevering, wordt Léo Malet gedwongen te verhuizen en raakt in een depressie. Hij zou 3 jaar lang niets schrijven. Zo komen het 7e, 11e, 18e, 19e et 20e arrondissement niet aan bod.

In deze periode heeft hij een baantje om ‘teksten te redigeren’ bij Arthème-Fayard en daarna is hij bouquiniste (tweedehands-boekhandelaar) op de Quai de l’Hôtel-de-Ville, aan de oevers van de Seine. In 1966 kreeg hij een contract bij ‘Fleuve Noir’ en schreef hij nog zes andere avonturen van Nestor Burma plus de roman ”Abattoir ensoleillél". Léo raakte verbitterd, hij werd door sommigen een « anarchiste de droite » genoemd. Hij zou voortaan alleen nog maar korte artikelen schrijven.

In 1982 zocht Jacques Tardi de schrijver op om van Nestor Burma een stripverhaal te mogen maken. Leo Malet, die eigenlijk niet van strips hield, was overtuigd toen hij de verhalen van Isabelle Avondrood zag, met zijn prachtige decors van Parijs. Tardi maakte vier albums (Brouillard au pont de Tolbiac (1982), 120, rue de la Gare (1988), Casse-pipe à la Nation (1996), M'as-tu vu en cadavre (2000) en twee verhalen gebaseerd op een origineel script; (Une gueule de bois en plomb (1990) en Du rififi à Ménilmontant, 2024). De serie werd voortgezet door Emmanuel Moynot, Nicolas Barral en François Ravard. Uitgegeven door Casterman.

Paulette overleed in 1981. Léo Malet voegde zich bij haar op 3 maart 1996.

Full name

Leo Malet

Born

Montpellier, 7 maart 1909

Nationality

French

Automatic translation Click here for the original text

Hide original text

Paulette overleed in 1981. Léo Malet voegde zich bij haar op 3 maart 1996.

Deceased

Châtillon-sous-Bagneux, 3 maart 1996

Particular profession

Writer

Number of books

Number of related items

Oldest item

120, Rue de la Gare (1943)