Elders in de wereld heette de 2CV meestal gewoon een Deux Chevaux, maar in Nederland had iedereen het over een Eend, een Lelijke Eend nog wel. De Franse directeur van Citroën Nederland was aanvankelijk 'pas amusé' toen hij het hoorde. Later wisten reclamedeskundigen hem ervan te overtuigen dat hij wel gek zou zijn als hij geen gebruik zou maken van die bijnaam. Het afwijkende, volgens sommigen ronduit lelijke uiterlijk van de Citroën 2CV, werd verheven tot - zoals reclamemensen dat noemen - unique selling proposition.
Er hoorde bij dat Citroën Nederland in 1960 een grammofoonplaatje uitbracht met de titel Het lelijke eendje. De tekst was van niemand minder dan Annie M.G Schmidt, de muziek van Paul Christiaan van Westering, indertijd vooral bekend als kerkorganist. In het liedje bezingt een gezinnetje (pa, ma en een kind) de onvoorwaardelijk liefde voor hun lelijke eendje. Wie er nu, bijna vijftig jaar later, naar luistert verbaast zich vooral over de uitspraak van het Nederlands, die ronduit bekakt klinkt.
Op het hoesje staat de tekst afgedrukt: Wij heb-ben een eendje dat woont bij ons in / Een le-lijk klein eend-je voor 't he-le ge-zin / En al-tijd gaat dat eend-je met ons nee / Naar 't bos en de hei en de zee. In het liedje wordt geen enkele maal rechtstreeks verwezen naar de Deux Chevaux, maar op de achterkant van het plaatje wordt de Franse wagen zonder enige terughoudendheid aangeprezen.
Slechts 36 cent kostte het plaatje voor wie het ophaalde bij de Citroëndealer. Wie het thuis liet bezorgen, betaalde er nog eens het zelfde bedrag aan portokosten bij. Naar schatting werden in 1960 40.000 exemplaren van Het lelijke eendje verkocht. Het is een nog altijd populair liedje. Op een onlangs door het ReclameArsenaal georganiseerde verkiezing kwam het uit de bus als het beste reclameliedje van Nederland.