Om de kindersterfte als gevolg van tuberculose aan te pakken, besloot de Catalaanse regering een idee na te volgen dat in Denemarken was geboren (Julzegels, 1904) maar zich snel verspreidde naar andere landen. Het was de verkoop van een zegel zonder postwaarde tijdens de kerstperiode. Het opgehaalde bedrag zou worden gebruikt om tuberculose bij kinderen te bestrijden
Het zegel tegen tuberculose arriveerde in 1933 in Catalonië, waar het de naam Pro-Infancia kreeg. De politieke stormen die de Tweede Republiek teisterden (1931-1939) zorgden ervoor dat de zegel niet elk jaar werd verkocht. Tussen 1933 en 1937 waren er 4 verkoopcampagnes met ongelijke resultaten als gevolg van politieke ups en downs.
De 'Generalitat' (preventie en gezondheidseducatie) kon door onderfinanciering van de centrale overheid en het ontbreken van een eigen belastingstelsel niet over de benodigde middelen beschikken om een degelijke sociale zekerheid uit te bouwen.
Gezien dit scenario werd het Pro-Infancia-zegel geadverteerd als een groot patriottisch werk. Een werk dat het mogelijk zou maken om verder te gaan dan het liefdadigheidsmodel om een eerlijk systeem van sociale bijstand op te bouwen voor en door de Catalanen.
De winst van de verkoop van de zegels werd in wezen gebruikt voor twee concepten. Een daarvan was de verspreiding van de voordelen van het vaccin en hygiënische maatregelen zoals kamerventilatie of hygiëne om preventie te bevorderen. De andere is de bouw van zorgcentra.
De burgeroorlog maakte een einde aan dit initiatief en het Pro-Infancia-zegel verdween, en daarmee de taak van preventie en gezondheidseducatie.
