Joe Dassin music catalogue

96 items

Joseph Ira "Joe" Dassin was a French-American singer and composer. More

Joseph Ira "Joe" Dassin was a French-American singer and composer.

Dassin was born in New York to Jules Dassin, a film director, and Béatrice Launer, a violinist. He grew up in New York and Los Angeles. Jules Dassin left for Europe (England, France and Switzerland) in 1950 with his family.

After completing his studies at the "Institut Le Rosey" in Switzerland, Joe Dassin returned to the United States in 1957 to study ethnology at the "University of Michigan". Joe was not only intelligent and versatile, but like his mother, also very musical. He played various instruments, such as piano, guitar and banjo and was a great admirer of Georges Brassens. To earn some extra money during his studies, he sang in cafes on Saturday evenings with a French college friend, Alain Giraud, who later became a scientist and writer. While studying, Joe Dassin also wrote short stories. Four of these short stories were published in 2013 in French ("Cadeau pour Dorothy").

After obtaining his master's degree in June 1963, Dassin moved back to France to work as a technician for his now famous and successful father. He also acted as an actor in several films. In December 1963, he met Maryse Massiera at a party hosted by Eddie Barclay. A week later, Joe invited her to spend a weekend together and from then on they were inseparable. They married on January 18, 1966.

After their divorce in 1977, Joe married Christine Delvaux (1945-1995), seven years his junior, on 14 January 1978 in Cotignac, whom he had met some time earlier. They had two sons, Jonathan (September 14, 1978), and Julien (March 22, 1980). However, their relationship had gotten so bad that Joe started divorce proceedings shortly after Julien's birth.

Maryse Massiera, Joe's first wife, had a girlfriend, Catherine Regnier, who worked for CBS's French branch, which opened in 1964. That same year, Maryse asked Catherine to record a song sung by Joe, "Freight Train," to give it to Joe for his birthday. CBS heard the record and immediately offered Joe a contract, which Joe signed on December 26, 1964, after some hesitation. This would be the beginning of a successful career that ended with his death at the age of 41 on August 20, 1980.

After great successes such as "Les Dalton", "Marie-Jeanne" (originally written and sung by Bobby Gentry), "Siffler sur la colline", "Les Champs Élysées", "L'Amérique" and "Ça va pas changer le monde many more would follow. Joe Dassin has released over 300 songs in French, English, German, Spanish, Greek and Russian throughout his career. Languages he spoke fluently. His main success, however, became "L'été if", the biggest summer hit of all time, which was released in May 1975 and would surpass all CBS sales records.

Immediately after this, CBS managed to get Joe Dassin to sign another contract with them, this time for a period of five years (1975-1980). This became his last contract, which exhausted him physically and mentally, especially during the last two years. During his performance on July 12, 1980 at the Port Canto in Cannes, Joe suffered a heart attack. He was taken to the American hospital in Neuilly where he was nursed in the intensive care unit for 12 days. To recover, he traveled to Tahiti on August 16 with his two sons Jonathan and Julien, his mother Bea and some friends. There he suffered the last and fatal heart attack on August 20, 1980, during a lunch with his family and friends.

Joe Dassin was buried in the Hollywood Forever Cemetery in Hollywood.

Automatic translation Click here for the original text

Hide original text

Joseph Ira "Joe" Dassin was een Frans-Amerikaanse zanger en componist.

Dassin werd geboren in New York als zoon van Jules Dassin, een filmregisseur en Béatrice Launer, een violiste. Hij groeide op in New York en Los Angeles. Jules Dassin vertrok in 1950 met zijn gezin naar Europa (Engeland, Frankrijk en Zwitserland).

Na het afsluiten van zijn studie aan het "Institut Le Rosey" in Zwitserland keerde Joe Dassin in 1957 terug naar de Verenigde Staten om aan de "University of Michigan" etnologie te studeren. Joe was niet alleen intelligent en veelzijdig, maar net als zijn moeder, ook heel muzikaal. Hij speelde diverse instrumenten, zoals piano, gitaar en banjo en was een groot bewonderaar van Georges Brassens. Om tijdens zijn studie wat extra geld te verdienen zong hij op zaterdagavonden in cafés met een Franse studievriend, Alain Giraud, de latere wetenschapper en schrijver. Tijdens zijn studie schreef Joe Dassin ook korte verhalen. Vier van deze korte verhalen werden in 2013 uitgegeven in het Frans ("Cadeau pour Dorothy").

Na het behalen van zijn masterdiploma in juni 1963 verhuisde Dassin weer naar Frankrijk om als technicus voor zijn ondertussen beroemde en succesvolle vader te gaan werken. Ook speelde hij als acteur in diverse films. In december 1963 leerde hij Maryse Massiera kennen tijdens een feest dat georganiseerd werd door Eddie Barclay. Een week later nodigde Joe haar uit om een weekend samen door te brengen en vanaf dat moment waren ze onafscheidelijk. Ze trouwden op 18 januari 1966.

Na hun scheiding in 1977 trouwde Joe op 14 januari 1978 in Cotignac met de zeven jaar jongere Christine Delvaux (1945-1995), die hij enige tijd eerder had leren kennen. Zij kregen twee zoons, Jonathan (14 september 1978), en Julien (22 maart 1980). Hun relatie was echter zo slecht geworden dat Joe kort na de geboorte van Julien een echtscheidingsprocedure opstartte.

Maryse Massiera, Joes eerste vrouw, had een vriendin, Catherine Regnier, die voor de in 1964 geopende Franse vestiging van CBS werkte. In datzelfde jaar vroeg Maryse aan Catherine om een door Joe gezongen liedje, "Freight Train" op een plaat te laten zetten om deze aan Joe voor zijn verjaardag te geven. CBS hoorde de plaat en bood Joe onmiddellijk een contract aan, dat Joe na enige aarzeling op 26 december 1964 tekende. Dit zou het begin worden van een succesvolle carrière die eindigde met zijn dood op 41-jarige leeftijd op 20 augustus 1980.

Na grote successen zoals "Les Dalton", "Marie-Jeanne" (oorspronkelijk geschreven en gezongen door Bobby Gentry), "Siffler sur la colline", "Les Champs Élysées", "L’Amérique" en "Ça va pas changer le monde" zouden er nog vele volgen. Joe Dassin bracht gedurende zijn carrière meer dan 300 liedjes uit in het Frans, Engels, Duits, Spaans, Grieks en Russisch. Talen die hij vloeiend sprak. Zijn belangrijkste succes werd echter "L’été indien", de grootste zomerhit ooit, die in mei 1975 werd uitgebracht en alle verkooprecords van CBS zou overtreffen.

Onmiddellijk hierna slaagde CBS erin om Joe Dassin opnieuw een contract met hen te laten tekenen, dit keer voor een periode van vijf jaar (1975-1980). Dit werd zijn laatste contract dat hem vooral de laatste twee jaar lichamelijk en geestelijk uitputte. Tijdens zijn optreden op 12 juli 1980 in het Port Canto in Cannes kreeg Joe een hartinfarct. Hij werd naar het Amerikaanse ziekenhuis in Neuilly gebracht waar hij twaalf dagen op de intensive care-afdeling werd verpleegd. Om te herstellen reisde hij met zijn twee zoontjes Jonathan en Julien, zijn moeder Bea en enkele vrienden op 16 augustus naar Tahiti. Daar kreeg hij op 20 augustus 1980 tijdens een lunch met zijn familie en vrienden het laatste en fatale hartinfarct.

Joe Dassin werd begraven op het Hollywood Forever Cemetery in Hollywood.

Full name

Joe Dassin

Born

New York, 5 november 1938

Deceased

Tahiti, 20 augustus 1980

Number of vinyl records and cds

Number of related items

Oldest item

Ça m'avance à quoi (1966)