Will Eisner comic book catalogue

796 items

William Erwin Eisner (1917 - 2005) was an American cartoonist, writer, and entrepreneur. He was one of the first cartoonists to work in the American comics industry. His best-known series is The Spirit (1940-1952). More

Eisner was born in 1917 in Brooklyn. He grew up in poverty and the family moved frequently. The young Will Eisner often got into physical confrontations because of the anti-Semitism of classmates.

He was an avid lover of pulp magazines and films, including avant-garde films such as those of Man Ray. To his mother's disappointment, Eisner had the interest in art of his father, who encouraged him by buying him art supplies.

Eisner's mother often chided his father for not providing the family with a better income. The family situation was especially dire after the Wall Street Crash of 1929, which marked the beginning of the Great Depression. By 1930, the situation was so desperate that Eisner's mother demanded that Will, at age thirteen, find a way to contribute to the family income. He went to work as a newspaper vendor on street corners, a competitive job where the strongest boys fought for the best locations.

Eisner attended DeWitt Clinton High School. He then spent a year at the Art Students League of New York. The contacts he made there led to a job as an advertising cartoonist for the New York American. Eisner also drew illustrations for pulp magazines, including Western Sheriffs and Outlaws, for $10 a page.

In 1936, high school friend and fellow cartoonist Bob Kane (later of Batman fame) suggested that the 19-year-old Eisner try selling cartoons to the fledgling Comic Book Company Wow. "Comic books" were tabloid-sized collections of color reprints of newspaper comic strips. In 1935, they began to occasionally include new original material. Wow editor Jerry Iger purchased an Eisner adventure strip called Captain Scott Dalton, a hero in the style of H. Rider Haggard who traveled the world in search of rare artifacts. Eisner also subsequently wrote and drew the pirate strip "The Flame" and the secret agent strip "Harry Karry" for Wow.

Eisner & Iger
Wow ran for four issues (cover dates July–September and November 1936). After its run, Eisner and Iger teamed up to produce and sell original comics material. Their partnership was an immediate success, and the two soon had a stable of artists working for Fox Comics, Fiction House, Quality Comics (for whom Eisner co-created such characters as Doll Man and Blackhawk), and others. Earning $1.50 per page, Eisner claimed that he “got very rich before I was 22.” He and Iger earned approximately $25,000 between them during the Depression era of 1939 alone, a considerable sum for the time.

The Spirit
One day Will Eisner received an invitation from Everett M. "Busy" Arnold, publisher of Quality Comics. He wanted to see if he could interest the newspapers with a Comics Sunday supplement, because he was aware that many newspapers felt they had to compete with the suddenly emerging new medium of Comic books, such as Superman (1938), Batman (1939)… (Will Eisner received a letter in 1938 from Jerry Siegel and Joe Schuster with the design of a strip called 'Spy' and another one; 'Superman'. He wrote back that they were not yet ready for New York. Their style was not yet professional enough for this competitive market).

Eisner recalls: “Arnold invited me to lunch one day and introduced me to the sales manager of the Register and Tribune Syndicate newspapers, who said, ‘The newspapers in this country, particularly the Sunday papers, want to compete with the comic books and they would like to get a Comics supplement’… He asked if I could do that… That would mean leaving my studio, ‘Eisner & Iger.’ We were very profitable at the time. A difficult decision. Anyway, I agreed and we began to discuss the deal, which was that I would become a partner in the ‘Comic Book Section,’ as they called it then, and I would sell my interest in the Iger studio.”

So Eisner set out to create "The Comic Section," as it was called. "They gave me an adult audience," Eisner said in 1997. "They asked for a heroic character, a costumed character. They asked me what costume he should have. I wanted to write better stuff than those superheroes. And I put a mask on him and said, 'Yes, he's got a costume!'"

“I wanted to do short stories. I’ve always considered comics to be a legitimate medium, my medium. Creating a detective character seemed to me the best way to tell my stories. The syndicate people weren’t entirely on board with it… In my first conversation with ‘Busy’ Arnold, his thinking was focused on a superhero character (We didn’t use the word ‘superhero’ in those days…) and I was very much against it, because I was fed up with creating costumed heroes with Eisner and Iger. One night, around three in the morning, I was still trying to find the character – I only had a week and a half or two to produce the first issue, the whole deal had been rushed through – and I came up with a supposedly dead outlaw hero, suitable, I thought, for an adult audience.

The character's name came from Arnold: "When 'Busy' called he suggested some kind of ghost or some kind of metaphysical character. He said, 'How about something called the 'Ghost'?' and I said, 'No, that's not right,' and he said, 'Well, call it the 'Spirit.' I said, 'That doesn't even come close, I don't know what you mean,' and he said, 'Well, I just like the words 'The Spirit.' He was calling from a bar somewhere, I think... And actually, the more I thought about it, the more I realized I didn't really care about the name. I just left it like that..."

The Spirit is a fictional masked American crime fighter who, for once, does not have superpowers and first appeared as a comic strip supplement in the Sunday editions of the Register and Tribune Syndicate newspapers. The supplement ran from June 2, 1940 to October 5, 1952.

The Spirit is the alias of Denny Colt, a private investigator and criminologist based in New York City, later in the fictional Central City, who is put in suspended animation while attempting to apprehend the mad scientist Dr. Cobra. Officially declared dead, Colt is revived after being buried in Wildwood Cemetery. With the connivance of his old friend, Police Chief Eustace Dolan, Colt becomes a domino mask-wearing "friendly outlaw" who pursues criminals who might otherwise go unpunished by traditional law enforcement. The Spirit possesses no superpowers, instead relying on his wits and physical prowess.
He often encounters 'Femmes Fatales' during his adventures, including serial seducer P'Gell (how many men has she married, only to meet mysterious ends?), “Thief-turned-troubleshooter” Silk Satin, and his estranged childhood friend Sand Saref.

The Spirit reflected and anticipated the film noir and fiction (Raymond Chandler's Philip Marlow and Dashiel Hammett's Sam Spade) of the 1940s. Eisner said in 2001 that he created the strip as a means to explore different genres: "When I created The Spirit, I never intended to create a superhero. I never felt that The Spirit would dominate the strip. He served as a kind of identity for the strip. It was the storytelling that I was interested in." In some episodes, the hero appears briefly, almost incidentally, while the story focuses on a true-life drama played out in streets, dilapidated tenements, and smoke-filled back rooms. But beyond the violence and pathos, the strip thrived on humor.

The war
When World War II broke out (for the US) in December 1941, Eisner was called up for military service. He was given a few months to turn The Spirit over to his studio staff, and then left to do his part in the war effort.

He was assigned to the camp newspaper at Aberdeen Proving Ground, where he became involved in the use of comics for training. In Baltimore, where a mimeographed publication called Army Motors was being put together, he helped develop the format. He began drawing cartoons so he could talk to the GIs in their own language. Thus, comics as a teaching tool.

Eisner then created the educational comic strip and title character Joe Dope for Army Motors, and spent four years working at The Pentagon, editing the ordnance magazine Firepower and doing "all the general illustrations - that is, cartoons" for Army Motors. He continued to work on that and on the subsequent 1950 magazine, PS, The Preventive Maintenance Monthly, until 1971. Eisner also illustrated an official Army pamphlet in 1968 and 1969 called The M16A1 Rifle, specifically for troops in Vietnam to minimize the notorious early reliability problems of the M16 rifle with proper maintenance.

After the war he resumed work on The Spirit. This is the best period graphically. The strip became famous for its atmospheric drawings and special perspectives.
A total of more than 600 weekly episodes were released in 12 years (1940 - 1952).
In the 1960s and 1970s, several publishers reprinted the adventures, often with covers by Eisner and with some new stories by him.

Graphic novels
Eisner credited the 1971 Comic Art Convention for his return to comics. In a 1983 interview, he said, "I remember she called me in New London, where I was sitting as chairman of the board of Croft Publishing Co. My secretary said, 'There's a Mr. Seuling on the phone, and he's talking about a comics convention. What's that?' She said, 'I didn't know you were a cartoonist, Mr. Eisner.' 'Oh yes,' I said, 'secretly; I'm a secret cartoonist.' I came down and was astounded by the existence of this whole comics world. ... That was a world I had left, and I found it very exciting, very stimulating."

Eisner later elaborated on his encounters with underground cartoonists and publishers, including Denis Kitchen:

I went to the convention, which was held in one of the hotels in New York, and there was a group of guys with long hair and unkempt beards, who were producing literature, real popular gutter literature if you like, but pure literature. And they were taking on illegal subjects that no comic strip had ever attempted before. ... I came out of it with the sense that there had been a revolution, a turning point in the history of this medium. ... I reasoned that the 13-year-old kids that I had been writing for in the '40s were no longer 13-year-old kids, they were now 30, 40 years old. They wanted something more than two heroes, two supermen, crashing into each other. I started working on a book that dealt with a subject that I felt had never been attempted by comics before, and that was man's relationship to God. That was the book A Contract with God…

In the late 1970s, Eisner turned his attention to longer narrative forms. A Contract with God: and Other Tenement Stories (Baronet Books, October 1978) is an early example of an American graphic novel, in which thematically linked short stories are combined into a single bound volume. Eisner continued with a series of graphic novels that chronicle the history of New York's immigrant communities, particularly Jews, including The Building, A Life Force, Dropsie Avenue, and To the Heart of the Storm. He continued to produce new books into his seventies and eighties, averaging nearly one per year.

His later work was the comic-strip retelling of novels and myths, including Moby-Dick. In 2002, at the age of 85, he published Sundiata, based on the part-historical, part-mythical tales of a West African king, "The Lion of Mali." Fagin the Jew is an account of the life of Dickens' character Fagin, in which Eisner attempts to move beyond the stereotypical portrayal of Fagin in Oliver Twist.

The last graphic novel, The Plot: The Secret Story of The Protocols of the Elders of Zion, an account of the creation and refutation of the anti-Semitic hoax The Protocols of the Elders of Zion, was completed shortly before his death and published in 2005.

Prices
Eisner was recognized for his work with the National Cartoonists Society Comic Book Award for 1967 (as well as in 1968, 1969, 1987 and 1988)
In 1975 he was awarded the Inkpot Award and the Grand Prix de la ville d'Angoulême.
He also received the Story Comic Book Award in 1979, and the Reuben Award in 1998.

He was inducted into the Academy of Comic Book Arts Hall of Fame in 1971 and the Jack Kirby Hall of Fame in 1987. The following year, the Will Eisner Comic Industry Awards were established in his honor. In 2015, Eisner was posthumously elected to the Society of Illustrators Hall of Fame.

Automatic translation Click here for the original text

Hide original text

Eisner werd geboren in 1917 in Brooklyn. Hij groeide op in armoede en het gezin verhuisde vaak. De jonge Will Eisner raakte vaak in fysieke confrontaties betrokken vanwege het antisemitisme van klasgenoten.

Hij was een gretig liefhebber van pulp-tijdschriften en films, waaronder Avant-Garde-films zoals die van Man Ray. Tot teleurstelling van zijn moeder had Eisner de interesse in kunst van zijn vader, die hem aanmoedigde door kunstbenodigdheden voor hem te kopen.

Eisners moeder berispte zijn vader vaak omdat hij het gezin geen beter inkomen kon geven. De gezinssituatie was vooral nijpend na de beurskrach van Wall Street in 1929, die het begin markeerde van de Grote Depressie. In 1930 was de situatie zo wanhopig dat Eisner’s moeder eiste dat Will op dertienjarige leeftijd een manier zou vinden om bij te dragen aan het gezinsinkomen. Hij ging aan het werk als krantenverkoper op straathoeken, een competitieve baan waarbij de sterkste jongens vochten om de beste locaties.

Eisner ging naar DeWitt Clinton High School. Daarna studeerde hij een jaar bij de Art Students League of New York. De contacten die hij daar legde, leidden tot een baan als reclameschrijver-cartoonist voor de krant New York American. Eisner tekende ook illustraties voor pulp-tijdschriften, waaronder Western Sheriffs en Outlaws, voor $ 10 per pagina.

In 1936 stelde zijn middelbareschoolvriend en collega-cartoonist Bob Kane (Die later bekend zou worden met Batman) voor dat de 19-jarige Eisner zou proberen om cartoons te verkopen aan het nieuwe Comic book Wow. "Stripboeken" waren destijds tabloidformaat verzamelingen van herdrukken van krantenstrips in kleur. In 1935 begonnen ze af en toe nieuw origineel materiaal op te nemen. Wow-redacteur Jerry Iger kocht een Eisner-avonturenstrip genaamd Captain Scott Dalton, een held in de stijl van H. Rider Haggard die de wereld rondreisde op zoek naar zeldzame artefacten. Eisner schreef en tekende vervolgens ook de piratenstrip "The Flame" en de geheimagenten-strip "Harry Karry" voor Wow.

Eisner & Iger

Wow duurde vier nummers (omslagdatum juli-september en november 1936). Na afloop werkten Eisner en Iger samen aan het produceren en verkopen van origineel stripmateriaal. Hun partnerschap was een onmiddellijk succes, en de twee hadden al snel een stal van striptekenaars die werk leverden aan Fox Comics, Fiction House, Quality Comics (voor wie Eisner personages als Doll Man en Blackhawk mede creëerde), en anderen. Met een winst van $ 1,50 per pagina beweerde Eisner dat hij “erg rijk werd voordat ik 22 was”. Hij en Iger alleen al in de depressieperiode van 1939 verdienden samen ongeveer $ 25.000, een aanzienlijk bedrag voor die tijd.

The Spirit

Op een dag kreeg Will Eisner een uitnodiging van Everett M. "Busy" Arnold, uitgever van Quality Comics. Deze wilde onderzoeken of hij de kranten kon interesseren met een Comics-zondagsbijlage, omdat hij zich ervan bewust was dat veel kranten het gevoel hadden dat ze moesten concurreren met het plotseling opkomende nieuwe medium van Comic books, zoals Superman (1938), Batman (1939)…(Will Eisner kreeg in 1938 een brief van Jerry Siegel en Joe Schuster met daarin het ontwerp van een strip genaamd ‘Spy’ en nog één; ‘Superman’. Hij schreef terug dat ze nog niet klaar waren voor New York. Hun stijl was nog niet professioneel genoeg voor deze competieve markt).

Eisner herinnerd zich: “Arnold nodigde me op een dag uit voor de lunch en stelde me voor aan de verkoopmanager van de kranten Register en Tribune Syndicate, die zei: "De kranten in dit land, met name de zondagskranten, willen concurreren met de stripboeken en ze willen graag een Comics-bijlage krijgen”… Hij vroeg of ik dat kon doen... Dat betekende dat ik mijn studio ‘Eisner & Iger’ zou moeten verlaten. We waren toen erg winstgevend. Een moeilijke beslissing. Hoe dan ook, ik stemde ermee in en we begonnen de deal te bespreken, wat inhield dat ik partner zou worden in de "Comic Book Section", zoals ze het toen noemden en ik verkocht mijn aandeel in de studio van Iger”.

Eisner vertrok dus om "The Comic Section”, zoals het genoemd werd, te creëren. "Ze gaven me een volwassen publiek", zei Eisner in 1997. “Ze vroegen om een heldhaftig personage, een gekostumeerd personage. Ze vroegen me welk kostuum hij zou krijgen. Ik wilde betere dingen schrijven dan die Superhelden. En ik zette hem een masker op en zei: 'Ja, hij heeft een kostuum!'"

“Ik wilde korte verhalen te maken. Ik heb strips altijd beschouwd als een legitiem medium, mijn medium. Het creëren van een detective-personage leek mij het beste om mijn verhalen te vertellen. De mensen van het syndicaat waren het er niet helemaal met eens... In mijn eerste gesprek met 'Busy' Arnold, concentreerde zijn denken zich op een superhelden-personage (We gebruikten het woord 'superheld' in die tijd niet... ) en ik was er fel tegen, omdat ik mijn buik vol had van het creëren van gekostumeerde helden bij Eisner en Iger. Op een avond, rond drie uur 's nachts, was ik nog steeds bezig om het personage te vinden - ik had nog maar anderhalve of twee weken om het eerste nummer te produceren, de hele deal was vrij gehaast afgerond - en ik kwam op de proppen met een, zogenaamd overleden, outlaw-held, geschikt, zo vond ik, voor een volwassen publiek.

De naam van het personage kwam van Arnold: "Toen ’Busy' belde hij stelde voor een soort geest of een soort metafysisch personage. Hij zei: 'Wat dacht je van iets dat de ‘Ghost’ heet?' en ik zei: 'Nee, dat is niet goed,' en hij zei: 'Nou, noem het dan de ‘Spirit’. Ik zei: ‘Zoiets komt toch niet in de buurt, ik weet niet precies wat je bedoelt,' en hij zei: 'Nou, ik vind de woorden “The Spirit” gewoon leuk.' Hij belde ergens vanuit een bar, denk ik... En eigenlijk, hoe meer ik erover nadacht, hoe meer ik me realiseerde dat de naam me niet veel kon schelen. Ik liet het zo…”

The Spirit is een fictieve gemaskerde Amerikaanse misdaadbestrijder die nu eens niet beschikt over superkrachten en verscheen voor het eerst als stripbijlage bij zondagseditie van de kranten Register en Tribune Syndicate. De bijlage liep van 2 juni 1940 tot 5 oktober 1952.

The Spirit is de alias van Denny Colt, een privédetective en criminoloog gevestigd New York, later in het fictieve Central City, die in een schijndood belandt terwijl hij de waanzinnige wetenschapper Dr. Cobra probeert te arresteren. Officieel dood verklaard, herleeft Colt nadat hij begraven is op Wildwood Cemetery. Met medeweten van zijn oude vriend, politiechef Eustace Dolan, wordt Colt een domino-masker dragende "friendly outlaw" die criminelen achtervolgt die anders misschien vrijuit zouden gaan binnen de traditionele wetshandhaving. The Spirit bezit geen superkrachten, maar vertrouwt op zijn verstand en zijn fysieke krachten.

Hij komt tijdens zijn avonturen vaak ‘Femmes Fatales’ tegen, waaronder serie-verleider P'Gell (Met hoeveel mannen is zij al niet getrouwd geweest, die op mysterieuze wijze aan hun einde kwamen?), “Thief-turned-troubleshooter” Silk Satin, en zijn vervreemde jeugdvriendin Sand Saref.

The Spirit weerspiegelde en anticipeerde op de Film Noir en de fictie (Raymond Chandler’s Philip Marlow en Dashiel Hammett’s Sam Spade) in de jaren 40. Eisner zei in 2001 dat hij de strip had gemaakt als een middel om verschillende genres te verkennen: "Toen ik The Spirit maakte, had ik nooit de intentie om een superheld te creëren. Ik had nooit het gevoel dat The Spirit de strip zou domineren. Hij diende als een soort identiteit voor de strip. Het was het vertellen van verhalen waar ik in geïnteresseerd was." In sommige afleveringen verschijnt de held kort, bijna incidenteel, terwijl het verhaal zich richt op een waargebeurd drama dat zich afspeelt in straten, vervallen huurkazernes en met rook gevulde achterkamers. Maar naast het geweld en pathos leefde de strip vooral op humor.

De oorlog

Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak (voor de VS) in december 1941 moest Eisner het leger in. Hij kreeg enkele maanden de tijd om The Spirit over te dragen aan zijn studiomedewerkers en vertrok toen om zijn steentje bij te dragen aan de oorlog.

Hij werd toegewezen aan de kampkrant op Aberdeen Proving Ground, waar hij betrokken raakte bij het gebruik van strips voor training. In Baltimore, waar een gestencilde publicatie met de titel Army Motors werd samengesteld, hielp hij bij het ontwikkelen van het format. Hij begon met het maken van cartoons, zodat hij de mogelijkheid had om met de GI's in hun eigen taal te praten. Dus strips als lesmateriaal.

Eisner creëerde vervolgens de educatieve strip en het titelpersonage Joe Dope voor Army Motors, en bracht vier jaar door met werken in The Pentagon, waar hij het munitietijdschrift Firepower redigeerde en "alle algemene illustraties - dat wil zeggen, cartoons" deed voor Army Motors. Hij bleef daaraan werken en aan het daaropvolgende tijdschrift uit 1950, PS, The Preventive Maintenance Monthly, tot 1971. Eisner illustreerde ook een officiële legerpamflet in 1968 en 1969 genaamd The M16A1 Rifle, speciaal voor troepen in Vietnam om de beruchte vroege betrouwbaarheidsproblemen van het M16-geweer met goed onderhoud te minimaliseren.

Na de oorlog nam hij het werk aan The Spirit weer op zich. Dit is grafisch gezien de beste periode. De strip werd beroemd om zijn sfeertekeningen en de bijzondere perspectieven.

Er verschenen in totaal meer dan 600 wekelijkse afleveringen in 12 jaar (1940 - 1952).

In de jaren zestig en zeventig herdrukten diverse uitgevers de avonturen, vaak met omslagen van Eisner en met enkele nieuwe verhalen van hem.

Graphic novels

Eisner gaf de Comic Art Convention van 1971 de eer voor zijn terugkeer naar strips. In een interview uit 1983 zei hij: “Ik herinner me dat ze me belde in New London, waar ik zat als voorzitter van de raad van bestuur van Croft Publishing Co. Mijn secretaresse zei: 'Er is een meneer Seuling aan de telefoon en hij heeft het over een stripconventie. Wat is dat?' Ze zei: 'Ik wist niet dat u een cartoonist was, meneer Eisner.' 'Oh ja,' zei ik, 'in het geheim; ik ben een verborgen cartoonist.' Ik kwam naar beneden en was verbijsterd door het bestaan van deze hele stripwereld. ... Dat was een wereld die ik had verlaten, en ik vond het erg opwindend, erg stimulerend".

Eisner ging later uitgebreid in op zijn ontmoetingen met underground striptekenaars en uitgevers, waaronder Denis Kitchen:

Ik ging naar de conventie, die werd gehouden in een van de hotels in New York, en er was een groep gasten met lang haar en onverzorgde baarden, die literatuur produceerden, echt populaire 'goot'-literatuur als je wilt, maar pure literatuur. En ze pakten illegale onderwerpen aan waar nog nooit een stripverhaal mee was begonnen. ... Ik kwam daaruit met het besef dat er toen een revolutie had plaatsgevonden, een keerpunt in de geschiedenis van dit medium. ... Ik redeneerde dat de 13-jarige kinderen waar ik in de jaren 40 voor had geschreven, niet langer 13-jarige kinderen waren, ze waren nu 30, 40 jaar oud. Ze wilden iets meer dan twee helden, twee supermensen, die tegen elkaar botsten. Ik begon te werken aan een boek dat ging over een onderwerp waarvan ik vond dat het nog nooit eerder door stripverhalen was geprobeerd, en dat was de relatie van de mens met God. Dat was het boek ‘A Contract with God’…

Eind jaren zeventig richtte Eisner zijn aandacht op langere verhaalvormen. A Contract with God: and Other Tenement Stories (Baronet Books, oktober 1978) is een vroeg voorbeeld van een Amerikaanse graphic novel, waarin thematisch gekoppelde korte verhalen in één gebonden boekdeel zijn gecombineerd. Eisner ging verder met een reeks graphic novels die de geschiedenis van de immigrantengemeenschappen van New York vertellen, met name Joden, waaronder The Building, A Life Force, Dropsie Avenue en To the Heart of the Storm. Hij bleef nieuwe boeken produceren tot in zijn zeventiger en tachtiger jaren, met een gemiddelde van bijna één per jaar.

Zijn latere werk was het hervertellen in stripvorm van romans en mythen, waaronder Moby-Dick. In 2002, op 85-jarige leeftijd, publiceerde hij Sundiata, gebaseerd op de deels historische, deels mythische verhalen van een West-Afrikaanse koning, "The Lion of Mali". Fagin the Jew is een verslag van het leven van Dickens' personage Fagin, waarin Eisner probeert voorbij het stereotiepe portret van Fagin in Oliver Twist te gaan.

De laatste graphic novel, The Plot: The Secret Story of The Protocols of the Elders of Zion, is een verslag van het maken en weerleggen van de antisemitische hoax The Protocols of the Elders of Zion, werd kort voor zijn dood voltooid en in 2005 gepubliceerd.

Prijzen

Eisner is erkend voor zijn werk met de National Cartoonists Society Comic Book Award voor 1967 (evenals in 1968, 1969, 1987 en 1988)

In 1975 werd hij bekroond met de Inkpot Award en de Grand Prix de la ville d'Angoulême.

Ook kreeg hij de Story Comic Book Award in 1979, en de Reuben Award in 1998.

Hij werd opgenomen in de Academy of Comic Book Arts Hall of Fame in 1971 en de Jack Kirby Hall of Fame in 1987. Het jaar daarop werden de Will Eisner Comic Industry Awards ter ere van hem opgericht. In 2015 werd Eisner postuum verkozen tot de Society of Illustrators Hall of Fame.

Full name

Will Eisner

Aliases

Ford Davies, Will Erwin, Carl Heck, Willis, Willis Nerr, Willis Rensie, Willis B. Rensie, W. Morgan Thomas

Born

New York City, 6 maart 1917

Nationality

United States

Automatic translation Click here for the original text

Hide original text