Perry Winkle comic book catalogue

1,994 items

Sjors en Sjimmie is a long-running comic series, published in the Netherlands since 1938. The comic centers on two boys, inseparable friends and rascals who experience exciting adventures. More

Richard Outcault - Martin Branner (1902–1938)
The history of the comic strip begins in 1902. In that year, a comic strip starring the boy Buster Brown, drawn by Richard Felton Outcault, appeared in an American newspaper. The strip became a success and continued until 1921.
Perry Winkle (the word 'periwinkle' can mean periwinkle, but also sea urchin) resembles his predecessor Buster Brown in many respects. He also has a pageboy haircut and wears a sailor suit. He features in the newspaper comic strip drawn by Martin Branner and has a younger sister, Winnie Winkle.

Perry Winkle appeared in France in 1926 under the name Bicot, Président de club.

From December 30, 1927, Perry Winkle also appeared in the Netherlands, first on the back of the weekly De Humorist and from 1930 in the children's supplement of the magazine Panorama.

In the United States, the Sunday page of 'Perry Winkle' increasingly shifted to the adventures of his sister, Winnie Winkle. As a result, publisher De Spaarnestad ran out of material for their Panorama supplement. The Chicago Tribune-New York News Syndicate agreed to Lou Vierhout's request to start a local production of 'Perry Winkle' strips in the Netherlands. In 1938, Frans Piët was hired by De Spaarnestad as an artist, and the first 'Sjors' page featuring his initials appeared on March 31 of that year. Initially, he continued 'Sjors van de Rebellenclub' in Branner's gag format, with help from his wife, Mary, for the text. Eventually, however, Piët removed almost all of Branner's characters, including Winnie Winkle, Perry's parents, and his entire Rinkydinks club. Only Perry (Sjors) remained, but he was adapted to take on a more Dutch setting and appearance.

Sjors of the Rebel Club by Frans Piët (1938–1969)
To give the comic strip a Dutch setting, Piët sent Sjors away to live with his uncle Teunis and aunt Rika in the fictional village of Natteveen. The cartoonist invented even more characters himself, including Sjors' friend Dikkie, a chubby farmer's son wearing a cap, smock, knee pads, and wooden clogs. He also met the retired Colonel Snork and his beautiful and fashionable daughter Sally. Finally, the entire scenery was adapted to the Dutch context. The American skyscrapers and city streets were replaced by windmills, willows, and a more typical Dutch village scene. From that moment on, Piët effectively had a completely new and original comic strip, of which only the title character still somewhat resembled Branner's original strip. In 1939, the first story appeared in album form.

In early 1942, the paper shortage during the war and a decree by the Nazi oppressor led to the end of the Panorama supplement 'Sjors van de Rebellenclub', after which Piët's strip was transferred to the regular pages of Panorama, where it remained until 1944. During the war years, Frans Piët also created the gag strip about the beautiful girl 'Jossie Jovel' (1941-1942) for De Humorist.

Sjors... and Sjimmie!
In 1946, Panorama returned to newsstands, and the 'Sjors' comic strip was also resumed. After the Second World War, editor and writer Lou Vierhout had the idea to transform the 'Sjors van de Rebellenclub' gag strip into an adventure series with longer and exciting stories. Characters such as the Colonel, Sally, and Dikkie disappeared and did not return until Piët's successors created their version of the strip in the 1960s and 70s. The new 'Sjors' strip, which appeared at the back of Panorama, quickly attracted a large audience and captivated an entire generation. In January 1949, the first story by Piët and Vierhout, featuring 'Sjors as a circus artist', appeared in Panorama. After a few episodes, Sjors found a new sidekick in the black boy Jimmy, the son of the painter and cook of the circus. Piët based the character on Simmy from his earlier comic strip from the 1930s. Jimmy, who soon became known as Sjimmie, was a stereotypical black boy with curly hair, earrings, and thick lips. Strangely enough, he initially spoke perfect Dutch, but in later episodes, he began to use a kind of crippled pronunciation. As a result, the character seemed much more naive and helpless than in his first adventure.

Viewed from a modern perspective, Piët's version of Sjimmie appears racist. The character was clearly a product of a different era. It was not until the mid-1960s that views changed, and it took until 1969 for Sjimmie to be reimagined by Piët's successors. In Piët's stories, however, Sjors always treated Sjimmie as his equal and considered him his best friend. In that sense, Sjors and Sjimmie display the same inseparable friendship as the comparable comic duo Blondin and Cirage (Blondie and Blinkie by the Belgian pioneer Jijé).

Piët and Vierhout sent their heroes to places the average Dutchman in the 1950s had only vaguely heard of. Like most comic artists of that era, they did not bother to spend much time on documentation, resulting in a series of exciting but also naive adventures involving Native Americans, tigers, smugglers, and other villains. Sjors and Sjimmie traveled through Europe, America, and Arabia, eventually ending up in the fictional North American country of Minasoussa. Minasoussa was North American only in name, as the country looked Dutch in principle. That might explain why Sjors and Sjimmie settled there in 1954, after receiving a substantial sum of money as a reward for exposing a couple of gold smugglers. They moved in with Doctor Theodoor Sikkema, Sjors's cousin Sally, and a stuttering child named Knebbeltje. The precise family relationships were left ambiguous. Screenwriter Vierhout had meanwhile been replaced by Piët's cousin Hans Keller, who focused more on human relationships rather than exotic locations. This new direction suited Piët's drawings better, as he was stronger at rendering character expressions than at drawing backgrounds.

In the second half of the 1950s, magical elements were introduced into the comic strips. In the story 'Sjors en Sjimmie in Wonderland' (1958), a wish-granting soap bubble man sent the heroes to the year 3000. Piët brought a few knights back to life in 'Op Zoek naar de Zwarte Ridder' (1959, written by Toon Kortooms) and sent his characters to a Stone Age with both dinosaurs and cavemen in 'De Tijdmachine' (1960). Later in that story, Sjors and Sjimmie travel with Columbus to America, where they encounter Native Americans and even tigers. In 'Sjors en Sjimmie in de Rimboe' (1961), the characters go to Africa, which Piët presents as one large country with one language. In a later adventure from the mid-1960s, they even ventured into space when they traveled to the so-called Pinto planet.

While Piët and his writers were creating the comic strip 'Sjors' for the magazine Panorama, another biweekly supplement titled 'Sjors' was published by De Spaarnestad between June 1947 and January 1948. Two years later, on September 15, 1950, a new supplement was launched, this time named Rebellenclub. Due to Piët's busy schedule—he produced two weekly pages for Panorama—he could only contribute the gag strip 'Uit de Luierjaren van Sjors' (1950-1954) to this publication. The strip, which covered Sjors's younger years, also appeared in Grabbelton under the title 'Streken van een Kleine Strop'. Grabbelton was the supplement of Katholieke Illustratie and had virtually the same content as Rebellenclub. Another notable strip that appeared in Rebellenclub was 'Pier Paniek en Suzie Rebel, Het Zusje van Sjors' by Jacques Bouwman. It concerned the adventures of Sjors' sister Suzie, who technically should be the same character as Martin Branner's 'Winnie Winkle'. However, both the 'Luierjaren van Sjors' and the 'Pier Paniek' strips were presumably British comics, which were redrawn by Piët and Bouwman respectively for their Dutch publication. The names of the main characters were chosen to fit into the Sjors universe. However, some 'Luierjaren' strips in the magazine Sjors are signed by Frans Piët.

The Spaarnestad Art Studio
After Jacques Bouwman's departure in 1952, Frans Piët became head of De Spaarnestad's internal art studio at Nassauplein in Haarlem. There, other regular illustrators such as Harry Balm, Bert Bus, Nico van Dam, Jan Giling, and Ab Schatorjé were responsible for the majority of the illustrations in the publisher's many magazines. Schatorjé later succeeded Piët as studio director. In September 1954, the children's supplements Rebellenclub, Grabbelton, and Tombola were continued as the independent magazine 'Sjors van de Rebellenclub'. However, Frans Piët remained associated with the comic strip 'Sjors en Sjimmie' in Panorama, so other illustrators were commissioned to create the title strip for the new magazine. The magazine Sjors began with the story 'Sjors en de Verschrikkelijke Sneeuwman' (Sjors and the Terrible Snowman), an adventure series by Hans Ducro. Subsequently, Sjors van de Rebellenclub played Sjors, without Sjimmie, in a new gag strip by Carol Voges.

A new Sjors
In 1963, the magazine Panorama had changed its overall image, with the title becoming more modern and sensational. As a result, Frans Piët's 'Sjors en Sjimmie' no longer felt at home in the magazine and was transferred to the magazine Sjors that same year. This transfer coincided with one of the strangest restylings in comic strip history. In an episode from October 1964, Sjors, who is still in Minasoussa, receives a letter from his parents asking him to come back home. Strangely enough, Sjimmie receives no such letter from his own parents and stays behind. While Sjimmie sadly bids farewell to his friend, Sjors comforts him by saying that Sjimmie "can now experience new adventures with the neighbor boy," who happened to be named Sjors as well, but looked completely different. Where the first Sjors had blond hair, the new Sjors had sassy orange hair and a little hat. Nothing else was changed in the series, and the newborn Sjors remained Sjimmie's co-star until Frans Piët retired in 1969. It is suspected that the editors felt Sjors' "long" hairstyle looked too much like the "dirty" Beatles hairstyles that were in fashion at the time. In hindsight, this censorship was actually surprising, since Sjors had had his hairstyle since his debut 26 years earlier, without anyone ever having complained about it.

'Sjors and Sjimmie' after Piët's retirement
Piët's last story appeared in Sjors issue 23 of 1969, and in the following issue, his successor Jan Kruis presented his modernized version of the strip. Both the original Sally and the Colonel, whom Piët had conceived in the 1930s, returned, and the setting was moved to the fictional Frisian island of Schiermeeuwenoog. After writing two stories, Kruis was in turn succeeded by Jan Steeman and scriptwriters such as Frans Buissink, who continued the 'Sjors & Sjimmie' adventure series until the final issue of Sjors magazine in 1975. When Sjors and competitor Pep merged to form the new weekly Eppo, the 'Sjors & Sjimmie' strip underwent its biggest restyling ever. Drawn by Robert van der Kroft and written by Wilbert Plijnaar and Jan van Die (also known as the "Wiroja" team), it developed into a high-quality contemporary comic strip, entirely focused on teenage life in the 80s and 90s. This version of the strip subsequently appeared in all subsequent Eppo magazines: Sjors & Sjimmie Stripblad, SjoSji, and Striparazzi. When the final issue of Striparazzi rolled off the presses in 1999, the series seemed to have ended for good. However, since 2019, the Wirojas have been creating new episodes in every issue of the comic magazine Stripglossy.

Albums

Martin Branner
50 Merry Tales 1936
Fifty New Cheerful Tales 1937

Frans Piët
Eighty-nine new cheerful tales 1939
Eighty-nine new cheerful tales 1940
Sjors and his Merry Adventures 1949
Sjors from the Rebel Club, as a circus artist 1950
Among the Indians 1951
Among the Arabs 1952
And the tiger 1953
New adventures 1954
On the way to Minasoussa 1955
Adventures in Minasoussa 1956
On vacation 1957
In Wonderland 1958
In Search of the Black Knight 1959
The time machine 1960
In the Jungle 1961
The Shivering Disease 1962
With the trailblazers 1963
As journalists 1964
To the Pintoplaneet 1965
The Mysterious Submarine 1966
The disappearing agent 1967
And the Bromstar 1968
The gas bubble of 1969
The cookie factory 1970
As footballers 1971
Sjors, Chairman of the Rebel Club 1972 Parts 1 through 4
Sjors as a circus artist & With the Indians 1972
With the Arabs & And the Tiger 1972
On the Way to Minasoussa & Adventure in Minasoussa (Part 1) 1974
Adventure in Minasoussa (part 2) & On Vacation 1974

Jan Kruis
Riddles on Schiermeeuwenoog & The Ring of Schiermeeuwenoog 1972

Jan Steeman
The Drill Bosses & The Fun Fish Pilots 1973
The Disappearers 1974
Salty Sea Sailing 1975
Storybook 1977
Storybook 1978
Storybook 1979
Storybook 1980
Storybook 1981
Storybook 1982

Wiroja's (Scenario: Wilbert Plijnaar and Jan van Die - Drawings: Robert van der Kroft)
And the rebel club 1977
The Bumblebees 1978
The Tormentors 1978
The Rascals 1979
The Rascals 1980
The Thunderstones 1981
The Roughnecks 1982
The Flirts 1983
The Ramsstampers 1984
The Daredevils 1985
Smash hits 1986
Bad Boys 1987
Cash register! 1987
Adios! 1988
Amigos! 1988
In love 1989
Snapshots 1989
Return to sender 1989
Test 1990
Hot dogs 1990
Dangerous Game 1990
Direct hits 1991
Records 1991
Supercolonel 1991
Party! 1992
Blood Brothers 1992
Prince Sjors 1993
Paintball 1993
News! 1994
Strange, but her 1994
Great fun! 1995
Soap 1995
Tattoo! 1995
Censorship 1996
Dream Team 1996
Alarm! 1996
Speed! 1997
Indoor surfing 1997
Bestseller 1997
Skate Danger 1998
Robot Wars 1998
Bare glasses 1999
Full house 1999
Under the influence 2000
Call girl 2000

(Source: Lambiek Comiclopedia and Wikipedia)

Automatic translation Click here for the original text

Hide original text

Richard Outcault - Martin Branner (1902–1938)

De geschiedenis van de strip begint in 1902. In dat jaar verscheen er in een Amerikaanse krant een strip met het jongetje Buster Brown in de hoofdrol, getekend door Richard Felton Outcault. De strip werd een succes, en voortgezet tot 1921.

Perry Winkle (het woord 'periwinkle' kan maagdenpalm betekenen, maar ook alikruik) lijkt in vele opzichten op zijn voorganger Buster Brown. Hij heeft ook een pagekapsel en draagt een matrozenpakje. Hij figureert in de door Martin Branner getekende krantenstrip en heeft een zusje Winnie Winkle.

Perry Winkle verscheen in 1926 in Frankrijk onder de naam Bicot, Président de club.

Vanaf 30 december 1927 verscheen Perry Winkle ook in Nederland, eerst op de achterkant van het weekblad De Humorist en vanaf 1930 in de kinderbijlage van het blad Panorama.

In de Verenigde Staten ging de zondagspagina van 'Perry Winkle' steeds meer over naar de avonturen van het zusje Winnie Winkle. Hierdoor raakte uitgever De Spaarnestad zonder materiaal voor hun Panorama-bijlage. Het Chicago Tribune-New York News Syndicate stemde in met het verzoek van Lou Vierhout om een lokale productie van 'Perry Winkle'-strips in Nederland te starten. In 1938 werd Frans Piët door De Spaarnestad aangenomen als tekenaar en de eerste 'Sjors'-pagina met zijn initialen verscheen op 31 maart van dat jaar. Aanvankelijk zette hij 'Sjors van de Rebellenclub' voort in de gag-opzet van Branner, met hulp van zijn vrouw Mary voor de teksten. Uiteindelijk verwijderde Piët echter bijna alle personages van Branner, waaronder Winnie Winkle, Perry's ouders en zijn hele Rinkydinks-club. Alleen Perry (Sjors) bleef over, maar hij werd aangepast om een meer Nederlandse omgeving en uitstraling te krijgen.

Sjors van de Rebellenclub door Frans Piët (1938–1969)

Om de strip een Nederlandse setting te geven, stuurde Piët Sjors weg om bij zijn oom Teunis en tante Rika te wonen in het fictieve dorp Natteveen. De tekenaar bedacht zelf nog meer personages, waaronder Sjors' vriend Dikkie, een mollige boerenzoon met pet, kiel, kniestuk en klompen. Hij ontmoette ook de gepensioneerde kolonel Snork en zijn knappe en modieuze dochter Sally. Ten slotte werd het hele decor aangepast aan de Nederlandse context. De Amerikaanse wolkenkrabbers en stadsstraten werden vervangen door windmolens, wilgen en een meer typisch Nederlands dorpsbeeld. Vanaf dat moment had Piët in feite een volledig nieuwe en originele strip, waarvan alleen het titelpersonage nog enigszins leek op Branner’s originele strip. In 1939 verscheen het eerste verhaal in albumvorm.

Begin 1942 leidde het papiertekort tijdens de oorlog en een decreet van de nazi-onderdrukker tot het einde van de Panorama-bijlage 'Sjors van de Rebellenclub', waarna de strip van Piët werd overgeplaatst naar de reguliere pagina's van Panorama, waar hij tot 1944 bleef staan. Tijdens de oorlogsjaren maakte Frans Piët bovendien de gagstrip over het mooie meisje 'Jossie Jovel' (1941-1942) voor De Humorist.

Sjors... en Sjimmie!

In 1946 keerde Panorama terug in de kiosken en werd de 'Sjors'-strip ook weer hervat. Na de Tweede Wereldoorlog kreeg redacteur en schrijver Lou Vierhout het idee om de 'Sjors van de Rebellenclub'-gagstrip om te vormen tot een avonturenserie met langere en spannende verhalen. Personages zoals de kolonel, Sally en Dikkie verdwenen en keerden pas terug toen Piët’s opvolgers in de jaren 60 en 70 hun versie van de strip creëerden. De nieuwe 'Sjors'-strip, die achterin Panorama verscheen, trok al snel een groot publiek en boeide een hele generatie. In januari 1949 verscheen het eerste verhaal van Piët en Vierhout, met ‘Sjors als circusartiest’, in Panorama. Na een paar afleveringen vond Sjors een nieuwe sidekick in de zwarte jongen Jimmy, de zoon van de schilder en kok van het circus. Piët baseerde het personage op Simmy uit zijn eerdere stripverhaal uit de jaren 30. Jimmy, die al snel bekend werd als Sjimmie, was een stereotiep zwart jongetje met krullend haar, oorbellen en dikke lippen. Vreemd genoeg sprak hij aanvankelijk perfect Nederlands, maar in latere afleveringen begon hij een soort kreupele uitspraak te gebruiken. Daardoor leek het personage veel naïever en hulpelozer dan in zijn eerste avontuur.

Vanuit een modern perspectief gezien, oogt Piët’s versie van Sjimmie racistisch. Het personage was duidelijk een product van een ander tijdperk. Pas halverwege de jaren 60 veranderden de opvattingen, en het duurde tot 1969 voordat Sjimmie door Piët’s opvolgers opnieuw werd vormgegeven. In de verhalen van Piët behandelde Sjors Sjimmie echter altijd als zijn gelijke en beschouwde hem als zijn beste vriend. In die zin tonen Sjors en Sjimmie dezelfde onafscheidelijke vriendschap als het vergelijkbare stripduo Blondin en Cirage (Blondie en Blinkie van de Belgische pionier Jijé.

Piët en Vierhout stuurden hun helden naar plekken waar de gemiddelde Nederlander in de jaren ’50 slechts vaag van had gehoord. Zoals de meeste striptekenaars uit die tijd, namen ze niet de moeite om veel tijd te besteden aan documentatie, wat resulteerde in een reeks spannende maar ook naïeve avonturen met indianen, tijgers, smokkelaars en andere boeven. Sjors en Sjimmie reisden door Europa, Amerika en Arabië en belandden uiteindelijk in het fictieve Noord-Amerikaanse land Minasoussa. Minasoussa was alleen in naam Noord-Amerikaans, want het land zag er in principe Nederlands uit. Dat verklaart misschien waarom Sjors en Sjimmie zich daar in 1954 vestigden, nadat ze een flinke som geld hadden ontvangen als beloning voor het ontmaskeren van een paar goudsmokkelaars. Ze trokken in bij dokter Theodoor Sikkema, Sjors' nicht Sally en een stotterend kind genaamd Knebbeltje. De precieze familieverhoudingen werden in het midden gelaten. Scenarioschrijver Vierhout werd inmiddels vervangen door Piëts neef Hans Keller, die zich meer richtte op menselijke relaties in plaats van exotische locaties. Deze nieuwe richting paste beter bij Piët’s tekeningen, omdat hij sterker was in het weergeven van karakterexpressies dan in het tekenen van achtergronden.

In de tweede helft van de jaren vijftig werden magische elementen in de stripverhalen geïntroduceerd. In het verhaal 'Sjors en Sjimmie in Wonderland' (1958) stuurde een zeepbellenman die wensen vervulde de helden naar het jaar 3000. Piët bracht een paar ridders weer tot leven in 'Op Zoek naar de Zwarte Ridder' (1959, geschreven door Toon Kortooms) en stuurde zijn personages naar een steentijd met zowel dinosaurussen als holbewoners in 'De Tijdmachine' (1960). Later in dat verhaal reizen Sjors en Sjimmie met Columbus naar Amerika, waar ze indianen en zelfs tijgers tegenkomen. In 'Sjors en Sjimmie in de Rimboe' (1961) gaan de personages naar Afrika, dat Piët presenteert als één groot land met één taal. In een later avontuur uit het midden van de jaren zestig waagden ze zich zelfs in de ruimte, toen ze naar de zogenaamde Pinto planeet reisden.

Terwijl Piët en zijn schrijvers de strip 'Sjors' maakten voor het tijdschrift Panorama, werd er tussen juni 1947 en januari 1948 een ander tweewekelijks supplement met de titel 'Sjors' uitgegeven door De Spaarnestad. Twee jaar later, op 15 september 1950, werd er een nieuw supplement gelanceerd, ditmaal genaamd Rebellenclub. Vanwege Piët’s drukke werkzaamheden – hij produceerde twee wekelijkse pagina's voor Panorama – kon hij alleen de gagstrip 'Uit de Luierjaren van Sjors' (1950-1954) aan deze publicatie bijdragen. De strip, die over Sjors' jonge jaren ging, verscheen ook in Grabbelton onder de titel 'Streken van een Kleine Strop'. Grabbelton was het supplement van Katholieke Illustratie en had vrijwel dezelfde inhoud als Rebellenclub. Een andere opmerkelijke strip die in Rebellenclub verscheen, was 'Pier Paniek en Suzie Rebel, Het Zusje van Sjors' van Jacques Bouwman. Het ging over de avonturen van Sjors' zus Suzie, die technisch gezien hetzelfde personage zou moeten zijn als Martin Branners 'Winnie Winkle'. Zowel de 'Luierjaren van Sjors' als de 'Pier Paniek'-strips waren echter vermoedelijk Britse strips, die voor hun Nederlandse publicatie respectievelijk door Piët en Bouwman werden nagetekend. De namen van de hoofdpersonages werden gekozen om in het Sjors-universum te passen. Sommige 'Luierjaren'-strips in het tijdschrift Sjors zijn echter gesigneerd door Frans Piët.

De Spaarnestad-kunststudio

Na het vertrek van Jacques Bouwman in 1952 werd Frans Piët hoofd van de interne kunststudio van De Spaarnestad aan het Nassauplein in Haarlem. Daar waren andere vaste tekenaars zoals Harry Balm, Bert Bus, Nico van Dam, Jan Giling en Ab Schatorjé verantwoordelijk voor het grootste deel van de illustraties in de vele tijdschriften van de uitgeverij. Schatorjé volgde Piët later op als studioleider. In september 1954 werden de kinderbijlagen Rebellenclub, Grabbelton en Tombola voortgezet als het onafhankelijke tijdschrift ‘Sjors van de Rebellenclub’. Frans Piët bleef echter verbonden aan de strip 'Sjors en Sjimmie' in Panorama, dus werden andere tekenaars ingeschakeld om de titelstrip voor het nieuwe tijdschrift te maken. Het tijdschrift Sjors begon met het verhaal 'Sjors en de Verschrikkelijke Sneeuwman', een avonturenserie van Hans Ducro. Daarna speelde Sjors van de Rebellenclub Sjors, zonder Sjimmie, in een nieuwe gagstrip van Carol Voges.

Een nieuwe Sjors

In 1963 had het tijdschrift Panorama zijn algehele uitstraling veranderd, waarbij de titel moderner en sensationeler werd. Daardoor voelde Frans Piët’s 'Sjors en Sjimmie' niet meer op zijn plek in het tijdschrift en werd het datzelfde jaar overgeplaatst naar het tijdschrift Sjors. Deze overplaatsing viel samen met een van de vreemdste restylings in de stripgeschiedenis. In een aflevering uit oktober 1964 ontvangt Sjors, die nog steeds in Minasoussa is, een brief van zijn ouders waarin ze hem vragen terug naar huis te komen. Sjimmie ontvangt, vreemd genoeg, geen dergelijke brief van zijn eigen ouders en blijft achter. Terwijl Sjimmie met verdriet afscheid neemt van zijn vriend, troost Sjors hem door te zeggen dat Sjimmie "nu nieuwe avonturen kan beleven met de buurjongen", die toevallig ook Sjors heette, maar er compleet anders uitzag. Waar de eerste Sjors blond haar had, had de nieuwe Sjors pittig oranje haar en een mutsje. Er werd verder niets aan de serie veranderd en de pasgeboren Sjors bleef Sjimmie's tegenspeler tot Frans Piët in 1969 met pensioen ging. Men vermoedt dat de redactie vond dat Sjors' "lange" kapsel te veel leek op de "vieze" Beatles-kapsels die destijds in de mode waren. Achteraf gezien was deze censuur eigenlijk verbazingwekkend, aangezien Sjors zijn kapsel al sinds zijn debuut 26 jaar eerder had, zonder dat iemand er ooit over had geklaagd.

'Sjors en Sjimmie' na Piëts pensioen

Piët’s laatste verhaal verscheen in Sjors nummer 23 van 1969, en in het volgende nummer presenteerde zijn opvolger Jan Kruis zijn gemoderniseerde versie van de strip. Zowel de originele Sally als de Kolonel, die Piët in de jaren 30 had bedacht, keerden terug en de setting werd verplaatst naar het fictieve Friese eiland Schiermeeuwenoog. Na twee verhalen te hebben geschreven, werd Kruis op zijn beurt opgevolgd door Jan Steeman en scenarioschrijvers zoals Frans Buissink, die de avonturenserie 'Sjors & Sjimmie' voortzetten tot het laatste nummer van Sjors magazine in 1975. Toen Sjors en concurrent Pep fuseerden tot het nieuwe weekblad Eppo, onderging de 'Sjors & Sjimmie'-strip de grootste restyling ooit. Getekend door Robert van der Kroft en geschreven door Wilbert Plijnaar en Jan van Die (ook bekend als het "Wiroja"-team), ontwikkelde het zich tot een eigentijdse strip van hoge kwaliteit, volledig gericht op het tienerleven in de jaren ’80 en ’90. Deze versie van de strip verscheen vervolgens in alle opvolgende tijdschriften van Eppo: Sjors & Sjimmie Stripblad, SjoSji en Striparazzi. Toen in 1999 het laatste nummer van Striparazzi van de persen rolde, leek de serie definitief te zijn gestopt. Sinds 2019 maken de Wirojas echter nieuwe afleveringen in elk nummer van het striptijdschrift Stripglossy.

Albums

Martin Branner

50 vroolijke vertellingen 1936

Vijftig nieuwe vrolijke vertellingen 1937

Frans Piët

Negen en tachtig nieuwe vrolijke vertellingen 1939

Negen en tachtig nieuwe vrolijke vertellingen 1940

Sjors en zijn vrolijke avonturen 1949

Sjors van de Rebellenclub, als circusartiest 1950

Bij de Indianen 1951

Bij de Arabieren 1952

En de tijger 1953

Nieuwe avonturen 1954

Op weg naar Minasoussa 1955

Avonturen in Minasoussa 1956

Op vakantie 1957

In Wonderland 1958

Op zoek naar de Zwarte Ridder 1959

De tijdmachine 1960

In de rimboe 1961

De bibberziekte 1962

Bij de baanbrekers 1963

Als journalisten 1964

Naar de Pintoplaneet 1965

De geheimzinnige duikboot 1966

Het verdwijnmiddel 1967

En de bromstar 1968

De gasbel 1969

De koekfabriek 1970

Als voetballers 1971

Sjors voorzitter van de Rebellenclub 1972 Deel 1 t/m 4

Sjors als circusartist & Bij de Indianen 1972

Bij de Arabieren & En de tijger 1972

Op weg naar Minasoussa & Avontuur in Minasoussa (deel 1) 1974

Avontuur in Minasoussa (deel 2) & Op vakantie 1974

Jan Kruis

Raadsels op Schiermeeuwenoog & De ring van Schiermeeuwenoog 1972

Jan Steeman

De boorbazen & De pretvispiloten 1973

De verdwijners 1974

De zilte zeezeilerij 1975

Verhalenboek 1977

Verhalenboek 1978

Verhalenboek 1979

Verhalenboek 1980

Verhalenboek 1981

Verhalenboek 1982

Wiroja's (Scenario: Wilbert Plijnaar en Jan van Die - Tekeningen: Robert van der Kroft)

En de rebellenclub 1977

De brokkenmakers 1978

De plaaggeesten 1978

De belhamels 1979

De doerakken 1980

De donderstenen 1981

De rausdouwers 1982

De flierefluiters 1983

De rampestampers 1984

De lefgozers 1985

Smashhits 1986

Bad boys 1987

Kassa! 1987

Adios! 1988

Amigos! 1988

In love 1989

Snapshots 1989

Retour afzender 1989

Proefwerk 1990

Hot dogs 1990

Gevaarlijk spel 1990

Voltreffers 1991

Records 1991

Superkolonel 1991

Feest! 1992

Bloedbroeders 1992

Prins Sjors 1993

Paintball 1993

Nieuws! 1994

Raar maar haar 1994

Dikke pret! 1995

Soap 1995

Tattoo! 1995

Censuur 1996

Dream-team 1996

Alarm! 1996

Speed! 1997

Indoorsurfen 1997

Bestseller 1997

Skate-gevaar 1998

Robot wars 1998

Blootbrillen 1999

Volle bak 1999

Onder invloed 2000

Call girl 2000

(Bron: Lambiek Comiclopedia en Wikipedia)

Number of comic books

1,994

Number of related items

1,665

Oldest item

Bicot Président de Club (1926)